ეპილოგი: ძვირფასო მეექვსე ჰოკაგე-სამა » AnimeTV
AnimeTV
ჩემი ფავორიტები
მორბენალი სტრიქონი...

ეპილოგი: ძვირფასო მეექვსე ჰოკაგე-სამა

კაკაშის საიდუმლო ქრონიკები: ქუხილი გაყინულ ცაში
ეპილოგი: 拝啓、 六代目火影様 / ძვირფასო მეექვსე ჰოკაგე-სამა

გვ. 1-2
სოფლის დასავლეთით ტყეში, კაკაში დიდი ნეკერჩხლის ხის კუნძზე ჩამოჯდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ მხოლოდ მარტი იყო, მაინც იმდენად ცხელოდა რომ ოფლმა დაასხა. წიწვოვანი ხეების კენწეროებს შორის ჩამოღვრილი მზის სხივი თავზე დანათოდა.
გულის ჯიბიდან წერილი ამოიღო და როგორც კი ბეჭედი გახსნა მაშინვე სუსტი და სასიამოვნო არომატი შეიგრძნო. ამ არომატმა ოთხი თვის წინანდელი მოგონებები აღუძრა... მაშინ ტობისაჩიმარუს რიუჰას შეიარაღებული ალიანსი დაესხა თავს. გონებაში იმ დღის მოგონებები ამოუტივტივდა და მოულოდნელად მოგონებებმა ცოტათი სიამოვნების გრძნობაც მოგვარა.
სულ რაღაც წინა დღით, ხუთ კაგეს შორის ჰოზუკიჯოს მართვასა და კონტროლთან დაკავშირებით ფორმალური შეთანხმება გაფორმდა. ამის შემდეგ ცუჩიკაგე, მიზუკაგე, კაზეკაგე და რაიკაგე ჰოზუკიჯოს შესამოწმებლად ეწვივნენ. რაიკაგეს და სხვა კაგეებსაც აინტერესებდათ საკუთარი თვალით ენახათ კაჰიოს უნარი, რაიკაგე კი გამოსაცდელად მის გამოწვევას აპირებდა. 
იმ ადამიანების გადმოცემით ვინც ამ შეხვედრას დაესწრო, რაიკაგემ ძლიერი მუშტებით არა მარტო რამდენიმე ხვრელი გააჩინა ციხის კედლებში, არამედ მისი ასაკისთვის საკმაოდ შეუფერებლადაც იქცეოდა, თითქოს ლარიატის გამოყენება სურდა. არავინ ფიქრობდა, რომ რაიკაგე თავის სრულ ძალას გამოიყენებდა. ის თავისი ძალის მხოლოდ მეხუთედს თუ გამოიყენებდა, მაგრამ ჩვეულ ფორმაშიც რომ ყოფილიყო, ყველამ ერთხმად აღიარა, რომ ის კაჰიოსნაირ მოხდენილ მოწინააღმდეგესთან ბრძოლას მაინც უსათუოდ წააგებდა.
შეტევების ურთიერთ გაცვლის დროს კაჰიო მოწინააღმდეგის მკერდს შეეხო და მაშინ მან რაიკაგეს ცხვირწინ  თითები უბრალოდ გაატკაცუნა, ეს კი უკვე ბრძოლის დასრულებას ნიშნავდა - რაიკაგეს წვერი გაიყინა. 
- უგხხ... ძიუცუ როდის გამოიყენე... - რაიკაგეს თავლები გაოცებისგან გაუფართოვდა. 
- ბოდიში რაიკაგე-სამა - მის დაჭყეტილ თვალებში კაჰიოს საყვარლად მომღიმარი სახე აირეკლა - მე თქვენი მომხიბლავი წვერი გავაჩანაგე - უთხრა კაჰიომ სიცილით.
ეს გამოსაცდელი შეტაკება ორივე მათგანისთვის დაზიანებების გარეშე დასრულდა. ერთადერთი რაიკაგემ დაკარგა თავისი საამაყო წვერი რის გამოც ეჭვი არ ეპარებოდა, რომ კუმუგაკურეში ზურგს უკან მწარედ დასაცინი გახდებოდა. რაც შეეხება სხვა კაგეებს, ისინი ნანახით კმაყოფილები დარჩნენ.
- ერთი შეხედეთ, სრულიად გაშტერებული ჩანს - ჩვეულ სტილში დასცინოდა უკვე ცუჩიკაგე. 
საბოლოოდ სხვა კაგეებმაც სათანადო დასკვნები გამოიტანეს.

გვ. 3-4
კაჰიოს უნარები მუის თანასწორი იყო. მუი მანამდე ჰოზუკიჯოს მეთვალყურის პოზიციაზე კუსაგაკურედან იყო დანიშნული. კაჰიოს გარდა არავინ იყო ისეთი ვისაც ჰოზუკიჯოს მმართველობა შეეძლო და ყველამ ერთხმად დაუჭირა მხარი როკუდაიმე ჰოკაგეს გადაწყვეტილებას.
კაკაშიმ ოთხად დაკეცილი წერილი გახსნა:
<ძვირფასო როკუდაიმე ჰოკაგე-სამა, როგორ მიდის თქვენი საქმეები? პირადად მე...>
- კარგი! - გაის მქუხარე ხმამ ტყეში ექო გამოსცა - დღეს ყველაფერს ჩვენი ახალგაზრდული ძალით გავაკეთებთ ლი! 
- დიახ გაი-სენსეი! - ყველაფერი კაკაშის თვალწინ ხდებოდა, გაიმ ლი ინვალიდის ეტლთან დააყენა, რომელმაც თავის მხრივ რამდენჯერმე უბიძგა წინ და უკან ეტლს - ჰეი-ჰო! ჰეი-ჰო! - მათი ომახიანი შეძახილები ტყეში ექოდ ისმოდა.
- ოჰო? - გაი გაკვირვებული ჩანდა - იქ როკუდაიმე ჰოკაგე- ჰატაკე კაკაში-სამა არ არის?
- [ ... ]
- ოჰ, და ის წერილი... - გაიმ განზრახ ხმამაღლა "ჩასჩურჩულა" ლის ყურში, რომ კაკაშის გაეგონა - კაკაშიმ ტობისაჩიმარუს იმ ინციდენტის დროს, სანამ მე უზარმაზარი ძალისხმევის ფასად მგზავრების სიცოცხლე ვიხსენი... ჰმ, როგორი  კადნიერებაა მისი მხრიდან! მან ის გოგო, მტრის კუნოიჩი აცდუნა.
- სოფელში ყველა ამაზე ლაპარაკობს, ესეიგი ეს სიმართლეა? - ასევე "წასჩურჩულა" ლიმ - არ ვაპირებ მეც ასეთი გავხდე გაი-სენსეი.
- ეს თქვენ ხართ ბიჭებო? - კაკაშიმ წერილი გადაკეცა და კვლავ გულის ჯიბეში ჩაიდო - მე უკვე ვთქვი, რომ კაჰიოს და ჩემს შორის არაფერი არ მომხდარა. ეს რამდენჯერმე არ გავიმეორე?! - თუმცა გაიმ და ლიმ, ისე თითქოს მხოლოდ ცალ ფეხზე ბუქნის გაკეთებით იყვნენ დაკავებულები კაკაშის ნათქვამს ყურადღება არ მიაქციეს.
- ჩემო მოსწავლევ, შენ მართლაც კარგად თქვი - თავის მარცხენა ფეხზე გაი თავისუფლად აგრძელებდა ბუქნის გაკეთებას - თუმცა რადგან ჩვენი ჰოკაგე ასეთი გახდა, მას მე ვიხსნი! კარგი, დღე ეს უკვე 5000 ცალ ფეხზე ბუქნი იქნება!
- დიახ, გაი-სენსეი!
კაკაშიმ მშვიდად აქცია მათ ზურგი და იქაურობა დატოვა.
მომდევნო ადგილი სადაც მან წერილის წაკითხვა სცადა ჩაიხანა იყო. ის ვიტრინასთან მოკალათდა, ერთი ჭიქა მწვანე ჩაი შეუკვეთა და სანამ ჩაის ელოდებოდა კაჰიოს წერილი გახსნა:
<ძვირფასო როკუდაიმე ჰოკაგე-სამა, როგორ მიდის თქვენი საქმეები? პირადად მე...>

გვ. 5-6
- ოჰ, კაკაში-სენსეი. 
კაკაშიმ თვალები გადაატრიალა. გვერდიდან შენიშნა შიკამარუ და ჩოუჯი, ნელა პირდაპირ ჩაიხანას უახლოვდებოდნენ.
- რას კითხულობთ კაკაში-სენსეი? - ჰკითხა ჩოუჯიმ და კარტოფილის ჩიფსი ჩაახრაშუნა - სავარაუდოდ ეს წერილი იმ ქალისგან უნდა იყოს. კაკაში-სენსეის თავისი ავტორიტეტის ბოროტად გამოყენებით მისი გულის მოგება მოუხერხებია, ასე არაა?
- უკაცრავად, შენ თქვი "მისი გული მოიგო"?... - კაკაშიმ ნაჩქარევად ჩაიტენა წერილი ჯიბეში. - თქვენ რაც შეგეხებათ ბიჭებო, ეტყობა აქაც ისევ გაუგებრობას აქვს ადგილი. ეს ჩემი პირველი განკარგულება იყო ჰოკაგეს რანგში, მაგრამ უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებას არავითარ შემთხვევაში არ ჰქონია ადგილი...
- ისე, ასეთ რამეს ნუ ამბობ ჩოუჯი - ჩაერთო შიკამარუ - კაკაში-სენსეი უკვე 30 აღემატება, ერთი და ორი ქალი სავსებით ნორმალურია მისთვის, არა?
- არა, ამიტომ არ...
- ის კაჰიო ლამაზი კი იყო - გააწყვეტინა კაკაშის ჩოუჯიმ - მაგრამ შუა ხნის თუ იქნებოდა. - და ორივე კაკაშის გაკრეჭილი მიაჩერდა.
- [ ... ] - ჩაის დალევის გარეშე, კაკაშიმ საფასური გადაიხადა და ჩაიხანა დატოვა. 
სოფლის მთავარი ქუჩის გასწვრივ მისეირნობდა, შემხვედრი მოქალაქეები სათითაოდ ესალმებოდნენ თუმცა კაკაშის ზურგს უკან გაკვრით მათი ხითხითი ესმოდა. "უცნაურია..." -ფიქრობდა კაკაში -"საიდან იცის ყველამ რომ კაჰიოსგან წერილი მივიღე?" -კაკაში სკვერში შევიდა სადაც ისედაც არავინ იყო, მაგრამ სკვერის ორივე ბოლო მაინც გამოიკვლია და მას შემდეგ, რაც დარწმუნდა რომ მარტო იყო, წერილი კიდევ ერთხელ ამოიღო ჯიბიდან.
<ძვირფასო როკუდაიმე ჰოკაგე-სამა...>
- იქით გაიხედე.
- [ ?! ]
- იღიმება, რა ამაზრზენია.
სწრაფად  შეაბრუნა თავი იმ მიმართულებით საიდანაც ხმები გაიგონა და საკურას, ინოს და ჰინატას სახეები დაინახა, რომლებიც ხის კედელს ამოფარებულები ზევიდან იჭყიტებოდნენ. თავზარდაცემულ კაკაშის წერილი კინაღამ ხელიდან გაუვარდა.

გვ. 7-8
- თქვენ- თქვენ- თქვენ... აქ საიდან!
- შეხედეთ როგორ აღელდა - თქვა ინომ - გულში გრძნობს რომ დამნაშავეა იმაში რაც მოხდა, ამიტომაც ღელავს ასე.
საკურამ ისე გამოხედა თითქოს მასაც რაღაც საშინელი გარყვნილება დაენახოს.
- ესეიგი ჭორები მართალია? - წაიჩურჩულა ჰინატამ - გავიგე რომ კაკაში-სენსეიმ კაჰიო-სანი აცდუნა და სანაცვლოდ ჰოზუკიჯოს მმართველის პოსტზე...
- ააჰ- აჰ- აჰ, ასეთი რამ არც კი მომხდარა... - იყვირა კაკაშიმ - ვინ ჯანდაბაა ვინც ამ სრულიად დაუსაბუთებელ და ცრუ ჭორს ავრცელებს?! 
თუმცა გოგონები უკვე აღარ უსმენდნენ, ისინი ერთმანეთში ჩურჩურით და ბჭობით იყვნენ გართული. დრო და დრო კაკაშის მათი წამოძახილებიც ესმოდა: "ჰმ, მართლა?"... "დაუჯერებელია"... "ეს უკვე მეტისმეტია"... 
კაკაშიმ კვლავ გზა განაგრძო. საბოლოოდ ჩათვალა რომ მხოლოდ ჰოკაგეს ოფისში თუ შეძლებდა განმარტოებას. ის კვლავ მთავარ ქუჩაზე გავიდა და გადაჭრა, როცა უცებ საპირისპირო მხარეს შეკრებილ ბრბოში ვიღაცის ხმამაღალი წამოძახილი გაიგონა.  იქ შეკრებილებს ყველას სიცილი აუტყდა.  
- სერიოზულად, მე ეს საკუთარი თვალით ვნახე 'დათებაიო! - პიროვნება ვინც წრის ცენტრში იდგა... ნარუტო იყო. - კაკაში-სენსეიმ თავისი დაწერილი წერილი დახია. წერდა და მერე ხევდა... ღმერთო, ის უეჭველი სასიყვარულო წერილს წერდა 'დათებაიო!
- [ ... ] 
- ისე, როგორც როკუდაიმე ჰოკაგეს, მაინტერესებს ასეთი რამ საერთოდ თუ შეეფერება! - ნარუტომ უფრო ხალისიან ხმამაღალ ხმაზე განაგრძო - არა, იმას არ ვამბობ, რომ არ უნდა შეუყვარდეს, მაგრამ ღმერთო, ეს ხომ ავადმყოფობაა 'დათებაიო... მომდევნო დღეს ყვავილი ეკავა, სათითაოდ ფურცლებს აცლიდა და "ვუყვარვარ, არ ვუყვარვარ, ვუყვარვარ, არ ვუყვარვარ"-ს იმეორებდა...
- ესეიგი ეს შენ ხარ?!... - კაკაშის, რომელიც ნარუტოს უკან აღიმართა თვალები უელავდა.
- ...ჰა? - ნარუტო შემოტრიალდა და თანდათან თვალებში შიში ჩაუდგა - კაკაში-სენსეი! მო-მოითმინე... 
გაისმა ყრუ დარტყმის ხმა.

გვ. 9-10
- რა ჯანდაბად აკეთებ ამას! - კაკაშიმ მუშტი გაუქანა და ნარუტოს ისევ თავში ჩააფარა - არ მოგცემ ამის გაკეთების უფლებას!
- მაგ-მაგრამ... - ნარუტო ცრემლების ღვარღვარით უიმედოდ ცდილობდა თავისი თავის დარტყმებისგან დაცვას - მე ერთადერთი ვიყავი ვინც გარეთ დარჩა... სხვა ყველა ჩემი მეგობარი ჰოზუკიჯოში იბრძოდა... როცა კაკაში-სენსეი სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე იყავი, მე სოფელში ვიჯექი და არაფერს, არაფერს არ ვაკეთებდი!
- ნარუტო...
ნარუტომ თვალები აახამხამა.
- ჩემი ბრალია, ბოდიში რომ დაგარტყი... - თქვა კაკაშიმ - იყო მიზეზი რატომაც დაგიმალეთ მისია. მიუხედავად იმისა, რომ იმ დროს რაღაც შესაძლოა მართლაც გაგეკეთებინა ჩემთვის, ჩვენ შენ სოფლის დასაცავად გვჭირდებოდი.
- მესმის 'თებაიო...
- ოჰ, ეს ის ადამიანია ვინც ხუმრობა არ იცის - შიკამარუ და ჩოუჯი ქუჩის საპირისპირო მხრიდან მიუახლოვდნენ - ეს იდიოტი ყველგან დადიოდა და ერთმანეთში არეულ და გაფორმებულ  ტყუილ-მართალს ავრცელებდა. სხვათა შორის არავის სერიოზულად არ სჯერა ასეთი რაღაცეების.
ჩიუჯიმ თავი დაუქნია.
- მართალია! - ქუჩის საპირისპირო მხრიდან საკურა, ინო და ჰინატაც მოუახლოვდნენ - კაკაში-სენსეის მხოლოდ ცოტათი ვაჯავრებდით, ასე არაა?
- ნარუტო-კან, კარგად ხარ? - ჰინატამ ნარუტოს წამოდგომაში ხელი შეაშველა - ცემა... კაკაში-სენსეი, ეს ხომ საშინელებაა.
- ჰაჰ... მაგრამ ნარუტო...
- ნარუტო დაჭრილია... - ჩაერია შიკამარუ - მიუხედავად იმისა რომ ჰოკაგე ხართ, ვფიქრობ ასეთი საქციელის გაგება მაინც შეუძლებელია.
- არა, ასეთი რამ არც კი მითქვამს...
- ვფიქრობ ბოდიში გაქვთ მოსახდელი კაკაში-სენსეი - საკურა და ინოც ალაქლაქდნენ - ეს ხომ მხოლოდ უწყინარი ხუმრობა იყო.
- ჰო, მართალია! - საბოლოოდ მოთმინება დაკარგულმა წამოიყვირა კაკაშიმ - მესმის... გავიგე... რა გავაკეთო რომ მაპატიო?
ნარუტომ და შიკამარუმ ერთმანეთს გადახედეს და ფართოდ გაიკრიჭნენ. 
"ჯანდაბა!" - როგორც კი მათ თვალი შეავლო, კაკაშიმ მაშინვე იაზრა რომ უკვე ხაფანგში იყო გაბმული.
- ჩემი დაჭრილი გულის მოსაშუშებლად... - თქვა ნარუტომ - რამენის გარდა სხვა არჩევანი არ არსებობს "თებაიო!
- [ ... ]
კაკაშის პასუხის მოლოდინში ყველა დაიძაბა.

გვ. 11-12
- კარგი... კარგი საკმარისია! - კაკაშიმ დანებების ნიშნად ხელები აწია.
- მაშინ მოდით ყველანი ახლავე წავიდეთ რამენის საჭმელად.
- არის! - გახარებულებმა ყველამ ერთხმად შესძახა - ვაშაა!
- ვიცოდი, რომ ეს სტრატეგია წარმატებული იქნებოდა 'დათებაიო!
"ო ღმერთო..." - გაიფიქრა კაკაშიმ და თავი გააქნია, უცებ უნაური შეგრძნება დაეუფლა - "მიუხედავად იმისა, რომ ჰოკაგე გავხდი, იგივე რაღაცეებს არ ვაკეთებ? ყოველ დღე ვჭამ, ვიძინებ და  სრულიად უმნიშვნელო რაღაცეებზე ვღელავ. როგორც ჩანს მათ დაცვაზე ჩემი პასუხისმგებლობა გრძელდება და ალბათ მომავალშიც შევძლებ ამ ბიჭების დაცვას. ჰეი, ასე არ არის ობიტო?" - და შემდეგ ამაღლებული განწყობით სწრაფად  გასწია თავისი სტუდენტებისკენ, რომლებიც იჩირაკუსკენ მიემართებოდნენ.
მზე ანათებდა, სადღაც შორიდან კი ჩიტის გალობა ისმოდა.
<ძვირფასო როკუდაიმე ჰოკაგე-სამა, როგორ მიდის თქვენი საქმეები? პირადად მე მთლიანად ჩემს ყოველდღიურ სამუშაოში ვარ ჩაფლული. მიუხედავად იმისა, რომ გამოზაფხულება დღითი-დღე უფრო იგრძნობა, მე მშვიდად ვასრულებ ჩემზე დაკისრებულ მოვალეობებს...> 
- ასეა, მალე გაზაფხული დადგება. - ჩაილაპარაკა კაკაშიმ და ჩაეღიმა. 
(დასასრული)
 
თარგმანი: Konan
წყარო: AnimeTV.Ge

ავტორი: Konan | ნახვები: 1431
Konan
2 ოქტომბერი 2015 15:51
ესეც ჩვენი კაკაშის ნოველის დასასრულიი^^ მგონი კარგი გამოვიდა, ერთ-ერთ გამორჩეულ და საყვარელ პერსონაჟზე არც შეიძლებოდა სხვაგვარად^^, ვიმედოვნებ მკითხველსაც ასევე მოეწონა... ჩემის მხრივ საამისოდ არც მცდელობა და არც დრო არ დამიკლია...^^
~~ ნოველაში შესწორებები პერმანენტულად აუცილებლად შევა~!
ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.
©2016 AnimeTV
დიზაინი შეძენილია და დარედაქტირებული Animetv.GE-სთის.